Revoltes zijn lange tijd een sociaal gegeven geweest, gelinkt aan de opkomende arbeidersbeweging. Het is geen toeval dat Emile Verhaeren twee revolte-gedichten geschreven heeft. Maar vanaf de jaren 1960 zal de revolte vooral een artistieke invulling krijgen. Rond het thema van de sociale en artistieke revolte laten we een aantal kunstenaars in dialoog gaan: naast werken van Eugène Laermans, James Ensor, Maximilien Luce, Paul Signac, Frank Brangwyn… presenteren we hedendaags werk van Nel Aerts, Marcel Broodthaers, Jacques Charlier, Nikolaas Demoen, Palatine Demoen, Koba De Meutter, Francis Denys, Danny Devos, Dieter Durinck, Peter Morrens, Walter Swennen, Dennis Tyfus, Anne-Mie Van Kerckhoven en Benjamin Verdonck. In een apart luik presenteren we documenten van Belgische kunstenaarsinitiatieven op het snijpunt van artistiek experiment en sociaal engagement. Een artistieke barricade van Verhaeren tot nu.

Gastcuratoren Nadia Naveau en Nick Andrews, twee kunstenaars uit Antwerpen, en tevens docenten aan de academie aldaar, hebben een selectie gemaakt van kunstenaars met een nauwe band met Antwerpen. De tentoonstelling brengt een diverse groep kunstenaars en alumni samen om de thema’s die Van Gogh inspireerden te verkennen en hedendaagse reflecties op zijn zoektocht binnen zijn kunstenaarspraktijk te presenteren. Net zoals Van Gogh destijds actief de dialoog met andere kunstenaars opzocht, benadrukt deze expositie het belang van samenwerking en culturele uitwisseling.

Dénonce-moi brings together a series of portraits by artists from different generations, each probing the ways identity can be represented, interpreted, and inevitably fractured. The title, taken from a work by Pierre Klossowski, does not speak of accusation but of witness and connection.